Аутор сасвим отворено и без задршке, пише о местима које је посетио у склопу породичног пропутовања по Европи. Надасве искрен и крајње отворен за утиске, Душан зна да буде и врло духовит на свој рачун, док се осврће на све згоде и незгоде са путешествија.
У свом дневничком делу се аутор осврће на жива сећања на оца и сутуације које су, свака на свој начин, повезане са причама овог „антипутовања”.